Corneel in de studio

Ik geen tijd om mijn eigen zoon te fotograferen? Al was het maar om deze stelling te ontkrachten werd onze allerliefste baby (die nu steeds minder "baby" lijkt - en ja: je eigen kind is ALTIJD de liefste ;-) ) nog eens in de studio "losgelaten". Om eerlijk te zijn: als mijn allerliefste Liesbeth (want ja: je eigen vrouw is ALTIJD de liefste ;-) ) niet had aangedrongen na de shoot met Katja (die overigens zelf met spanning uitkijkt naar de geboorte van hun ukkiepukkietje) dan was het er WEER niet van gekomen... Dank u schattie dus! Bij deze voeg ik dus weer enkele kiekjes toe aan mijn mapje "Onze Corneel" in mijn archief. Omdat de boog niet altijd gespannen kan staan of zoiets.

Intussen staat laatstgenoemde boog weer terug gespannen, dus verwacht hier (hopelijk zeer binnenkort) een korte "visuele" samenvatting van mijn laatste shoots. Voorlopig zullen jullie het echter nog even moeten stellen met de allerschattigste baby ter wereld ("of het zal toch niet veel schelen").

Tot één dezer!

De fierste papa (want ja...).

Tristesse

Tussen griep en buikgriep door slaagden we er enkele weken geleden toch in om 3 daagjes naar zee te trekken. Deze mini-vakantie was meer dan welkom na een razend drukke periode, daar niet van, maar wie niet ziet dat de Belgische kust een bepaalde "tristesse" uitstraalt, die moet beter kijken...

Begrijp me niet verkeerd: dit is verre van negatief bedoeld. Maar ik kan er niet aan doen: als ik aan de kust kom, dan denk ik in zwart-wit en zie ik introverte beelden.

Heb ik dan geen goeie woorden voor de Belgische kust? Zeker wel! Want net daarom is de kust zo uniek voor mij, nergens anders in de wereld kan ik me zo laten gaan in weemoed en melancholie. Nergens anders in de wereld zou ik bovenstaande beelden kunnen schieten. Nergens anders in de wereld liggen mooi en lelijk zo dicht bij elkaar. Nergens anders in de wereld liggen zwart-wit en knallende kleuren zo mooi naast elkaar...

Mooi, of lelijk? Kies zelf maar. Maar wij gaan volgend jaar weer lekker terug...

Roeland

Flightsimulator

Heel even in het helemaal-niet-fotografie-gerelateerd hoofdstuk...  

Als je de kans krijgt om een uurtje door te brengen in een vluchtsimulator van een Boeiing 737 NG, dan laat je die kans NIET liggen!  Dat deed ik dan ook niet en profiteerde dus van een unieke kans om ook eens een 737 aan de grond te zetten.  Al bij al een geslaagde poging.  De 'captain' ontfermde zich over landinggear, flaps en powersettings, dus ondergetekende hoefde enkel te sturen.  Cruise flight en basic manoeuvres vielen mee, zelfs het intercepteren van de aanvliegroute was nog te doen.  Corrigeren tijdens final approach was andere koek.  Laat het dan ook een wonder heten dat ik zelfs OP de runway terecht kwam en niet ernaast.  Het afronden van de landing of "flare" was voor verbetering vatbaar, maar ik heb dan ook nul komma nul ervaring...

Toffe ervaring, maar laat ons zeggen dat ik al bij al toch beter te betrouwen ben met een fototoestel in de hand dan met een stuurknuppel...

Roeland, switching off.

Grote wasjes, kleine wasjes...

Sommige mensen vragen zich wellicht (terecht) af waarom ze zo weinig van mij horen.  Wel om te beginnen is er werk, veel werk.  Maar daarnaast is er ook was, VEEL was!  Hoe klein zo babykleding ook mag zijn, de was bijhouden is geen sinecure.  

Kleine Corneel laat het in ieder geval niet aan zijn hartje komen.  Wij ook niet trouwens...

Trouwens, als ik ooit eens 5 minuten tijd heb plaats ik hier een artikeltje met technische uitleg over bijgaande foto

Tot binnenkort.

Niks met fotografie te maken, maar toch: WOW

Dit filmpje moest ik hier gewoon even kwijt!  Ikzelf beklim met knikkende knieën een standaard keukentrapje, deze kerels hebben daar denk ik net iets minder moeite mee...

Redelijk geschift, maar OH ZO COOL!  Je wederhelft zal maar thuiskomen: "Dag schat, ik heb een nieuwe hobby!"...

Geniet ervan!

wingsuit base jumping from Ali on Vimeo.

Winter wonderland

Vorige zaterdag stond er een portfolioshoot voor een jonge visagiste op het programma. Jammer genoeg werd ze ziek en moest er op het laatste nippertje geannuleerd worden. Collega fotograaf Dimitri was intussen al onderweg naar Leuven, dus er zat niks anders op dan te gaan voor plan B. Dimi en ik wilden al lang eens samen op pad gaan voor wat landschapsfotografie, en dit was dan ook een onverwachtse maar perfecte gelegenheid: de agenda's waren vrij door het wegvallen van de portfolioshoot, en als kers op de taart lag het landschap bedekt onder een dik pak sneeuw.

Het was echter veel te lang geleden dat ik Dimi nog zag, dus als twee echte viswijven werd er meer getaterd dan gefotografeerd. In extremis werd toch de eer gered en werden er enkele sfeerbeeldjes geschoten. Hier dus een kleine impressie...

Overigens lijkt me dit een mooie gelegenheid om een alom gekende "fotografiewet" te ontkrachten.  Iedereen heeft het al wel ooit te horen gekregen:  "Nooit tegen de zon in fotograferen, da gaat nie, die mislukken altijd".  Onzin dus.  De waarheid:  in tegenlicht fotograferen vraagt misschien iets meer denkwerk, maar het resultaat is vaak veel mooier.  Door het sterke tegenlicht is de lichtmeter in je camera vaak een beetje de kluts kwijt met als gevolg dat je foto's vaak te donker (onderbelicht) zijn.  Dit kan heel mooi zijn als je het doordacht toepast:  alles wordt afgebeeld op de foto als silhouet.  Wil je dat echter niet, dan zal je zelf moeten ingrijpen door de foto bewust meer te belichten (dus overbelichten ten opzichte van wat de camera je zegt).  Resultaat in dat geval:  je onderwerp is goed belicht, maar het sterke tegenlicht geeft je foto's een interessante toets, wat extra "punch".

Vanaf nu onthouden we dan ook:  "Fotografeer waar het kan ook met tegenlicht, die foto's zijn altijd leuker".  Natuurlijk ook niet te letterlijk nemen hè, het moet een beetje origineel blijven ook natuurlijk ;-)

Tot de volgende!

Uitwaaien

Tussen alle werk en drukte door zijn we vorig weekend eindelijk nog eens gaan uitwaaien (en een beetje uitregenen). De waterdichtheid van de Fuji S5 werd ook nog eens getest. Met andere woorden, ik nam de moeite en de tijd om links en rechts wat te fotograferen. Bovenstaande foto's werden geschoten met de Nikkor 70-200 f2,8 VR. Het plan was om tijdens de week nog eens een de natuur in te trekken, gewapend met de camera, maar door tijdsgebrek kwam het er natuurlijk en jammer genoeg weer niet van. Hopelijk lukt het nog voor alle bladeren van de bomen verdwenen zijn...

Roeland

Terug van weggeweest

Zoals aangekondigd heeft het hele bloggebeuren even stilgelegen wegens verlof. We zijn met de auto richting Moliets (Zuid-Frankrijk, Atlantische kust) getrokken. Ik heb me daar twee dagen verdiept in de kunst van het golfsurfen. Eindconclusie: ik heb de fysieke conditie van een gemiddelde bejaarde... Maar de spierpijn was het meer dan waard want het is en blijft een geweldige sport! Voor alle duidelijkheid, de surfer op de foto ben ik niet... Door de ingekorte vakantie (zie verder), ben ik niet aan fotograferen toe gekomen en moest ik hier mijn toevlucht nemen tot een foto van een vorige vakantie in Hawaii.

Jammer genoeg dus moesten we onze vakantie een dikke week vroeger afbreken dan voorzien omdat Liesbeth ziek geworden is. Aangezien een bezoek aan de spoeddienst van de plaatselijke kliniek ons niet veel wijzer maakte, vonden we het al bij al het verstandigste om naar huis te komen.

Deze week doen we het hier nog een beetje rustig aan, maar dan vlieg ik er weer des te harder in! Enkele fotoprojecten moeten dringend klaar, terwijl er zich al nieuwe uitdagingen voordoen. Ik weet met andere woorden zeker weer wat doen in de nabije toekomst!

Vakantie

Even een heel korte mededeling: wij gunnen onszelf twee weken vakantie! En dat werd tijd ook want we zijn allebei doodop. Het wordt hier dus even rustig op deze blog, maar daarna ben ik er weer. Ik barst trouwens al van de ideeën, dus na deze welverdiende rustperiode zal ik er weer in vliegen als nooit tevoren!

Tot gauw!

Toeval

Zoals ieder zichzelf serieus nemend fotograaf, bestaat een deel van mijn tijdsbesteding erin om het werk van andere fotografen te bekijken. Het geeft me inspiratie en ideeën, maar ook technisch leer ik ervan bij. Hoewel ik om naar foto's te kijken nog het liefst van al met mijn neus in de boeken steek, gebeurt het echter veel vaker dat ik (niet in het minst om financiële redenen) het internet afsurf op zoek naar foto-ideeën. Het internet is hiervoor dan ook een zeer geschikt medium: goedkoop en snel de hele wereld binnen handbereik. Een website als Flickr is voor mij wat dat betreft een geschenk van de goden. Duizenden fotografen (pro zowel als amateur) stellen er hun werk tentoon en er wordt in honderden forums gediscusieerd over de meest uiteenlopende onderwerpen. Geweldig dus.

Hoe meer ik echter kijk naar anderen hun foto's, hoe vaker het me opvalt dat mensen dikwijls los van elkaar, op totaal verschillende momenten en plaatsen, dezelfde onderwerpen op dezelfde manier vastleggen. Helemaal fascinerend wordt het als je tussen het werk van anderen plots een foto tegenkomt waarvan je zegt: "Hey, ik heb net hetzelfde beeld gemaakt ooit". Sommigen vinden dat misschien afbreuk doen aan originaliteit, maar ik blijf het altijd zeer merkwaardig vinden. Onderstaande voorbeelden kostten me helemaal geen moeite om te vinden en zijn dus maar een greep uit waarschijnlijk tientallen toevallige gelijkenissen.

Bovenstaande foto maakte ik in februari op Big Island, Hawaii. Het is één van de honderden uitzichten langs een mijlenlange kustlijn van het eiland. We stopten op een vrijwel willekeurige plaats om van het uitzicht te genieten (het weer was minder...) en ik maakte bovenstaande foto. Enkele weken geleden kwam ik deze foto tegen in een Flickr-groep over Hawaii. Hij werd gemaakt in andere weersomstandigheden op een compleet ander moment, maar de gelijkenissen zijn opvallend: compositie en kadrage, en zelfs de locatie moet vrijwel identiek geweest zijn.

Voor wie nog niet overtuigd is nog een tweede voorbeeld. De foto hiernaast maakte ik op dezelfde reis in Hawaii in Pearl Harbour, in het memorial gewijd aan het schip USS Arizona dat daar ooit ten onder ging. Enkele weken geleden echter maakte Amerikaans landschaps- en natuurfotograaf Moose Peterson (voor wie ik trouwens alleen maar vol respect het hoofd kan buigen) deze foto's. Hoewel compositie en kadrage wat afwijken, vond ik de gelijkenissen ook hier weer treffend.

Trouwens, ik ben helemaal niet de enige wie dit al opgevallen is, want bij het grasduinen in de archieven van de blog van Chase Jarvis, vond ik ook bij hem een artikel over net hetzelfde fenomeen.

Niet dat ik hier nu vanalles achter ga zoeken of bijgelovig van wordt, maar ik vind het gewoon fascinerend hoe totaal verschillende mensen, vreemden voor mekaar, vaak dezelfde visuele ideeën kunnen ontwikkelen, volledig onafhankelijk van mekaar.

En dan zeggen dat er mensen zijn die niet in het toeval geloven...

Tot zover de goeie voornemens

Het voornemen was zo vaak mogelijk mijn blog aan te vullen met nieuwe artikels. Intussen is dat ook weer een week geleden (Schaam Op Mij). De week, maar vooral het weekend, waren dan ook redelijk druk bezet. Aangezien in onze tuin de natuur intussen weer rijkelijk de bovenhand had gekregen, ben ik er in het weekend eindelijk toe gekomen om het op het onkruid verloren terrein weer terug te winnen. Toegegeven: een en ander gebeurde met de hulp van de papa van Liesbeth!

Naast mijn strijd tegen enkele (waarschijnlijk nog niet ontdekte) plantensoorten, heb ik zelfs de moed gehad om de fiets op te springen en wat lichaamsbeweging te nemen! Toegegeven: de noodkreet van de weegschaal zat er voor iets tussen. Last but not least hebben we zondagmiddag van het schitterende weer geprofiteerd om het barbequestel boven te halen (en te gebruiken uiteraard, waardoor de hele fietstocht al onmiddellijk gecountered werd met heel wat calorieën).
Info over de foto's (van boven naar onder): foto 1: f4, 1/60s, foto 2: f8, 1/180s en foto 3: f11, 1/125s. De twee eerste foto's met Nikor 50mm objectief, de laatste met Sigma 15mm fisheye. Alle nabewerking in Lightroom (kleurverzadiging en crop). Alle foto's met natuurlijk licht dus geen flits.
Om het even bij fotografie te houden nog even een kleine tip: wie interesse heeft voor fotografie moet zeker eens gaan kijken op de blog van fotograaf David Hobby, alias 'Strobist'. Een schat aan informatie en technieken! Kort uitgelegd: bij het hele 'strobist'-gebeuren draait het erom om je flits van de camera te halen en die los van de camera op een statiefje (of iets anders) te monteren. Mits de nodige technische kennis (die je dus vindt op voornoemde blog onder andere) creëer je zo foto's die zich qua belichtingstechniek zeker onderscheiden van de gewone snapshots. De technieken kan je zonder meer toepassen in alle mogelijke situaties, zelfs landschapsfotografie, waar het normaal toch minder gebruikelijk is om met flits te werken. Hieronder een voorbeeld.

Bovenstaande foto maakte ik met een flitsje verborgen in het gras voor de bunker. Door een gekleurde filter op de flits te plaatsen en de witbalans in de camera naar kunstlicht te verschuiven, werd de lucht dramatisch blauw gekleurd. Dit werd nog versterkt door de sluitertijd zo kort mogelijk te houden (1/250s). Voor alle duidelijkheid en geloof het of niet, maar de foto werd genomen bij klaarlichte dag! Laat hiermee de kracht van Strobist-techniek bewezen zijn...
Om af te sluiten nog heel even dit. Wil je zeker zijn dat je altijd de nieuwste artikels ziet op deze blog, klik dan altijd even op refresh in je browser als deze pagina open is. Op die manier ben je zeker dat je de site bekijkt vanaf de server en niet vanuit de cache van je harde schijf, wat in sommige gevallen wel kan gebeuren. Ik werk trouwens aan een wat meer uitgebreide versie van deze blog met meer gestructureerde links, archieven en zoek-functie, maar voorlopig zullen jullie het hiermee moeten doen...
Tot binnenkort!

U bevindt zich weer in het gigantische domein

Voor ik to the point kom: voor wie de titels van de posts (en sommige inhoud trouwens ook) soms niet begrijpt: enige "Het eiland"-, "In de Gloria"- of "Het Peulengaleis"-humor is mij niet geheel vreemd, dus een citaatje hier en daar dringt zich op. Doch dit geheel terzijde.
Om van in het prille begin te bewijzen dat bloggen kan ook al heb je HELEMAAL niks te vertellen: vandaag trokken we de stoute, maar vooral waterdichte schoenen aan om nog eens door ons prachtige domein te wandelen (lees: door het veld te wandelen dat naast ons zeer bescheiden tuintje ligt).

Technische gegevens van bovenstaand foto: geen idee! Gemaakt met mijn GSM dus gewoon mikken en klikken. De nabewerking gebeurde in Photoshop: desatureren van de kleuren en toevoegen van vignet aan de onder- en linkerkant.
Nog even dit: de uitgeregende persoon op de foto (toegegeven: echt herkenbaar is ze niet) is Liesbeth, heel binnenkort mijn vrouw want jawel hoor: op 16 augustus wordt er getrouwd! Al degenen die nu willen opspringen om een uitnodiging in de bus te gaan zoeken, doe geen moeite want een trouwfeest komt er niet. We houden het klein en intiem en gaan met naaste familie gezellig op restaurant na de plichtplegingen in het stadhuis.
Hiermee is het volgende dan ook bewezen: ALTIJD ALLES lezen wat ik schrijf, want geef toe: het begin van de tekst vandaag deed weinig spectaculairs vermoeden. Toegegeven, ik deed het er om, het kaf moet van het koren gescheiden worden. Degenen die het tot hier gehaald hebben, behoren meer dan waarschijnlijk tot het koren denk ik, hoewel ik nu begin te twijfelen wat "kaf" eigenlijk is...

Rock Herk

Ik moet toegeven dat ik toch enigszinds met lood in de schoenen richting festivalterrein vertrok gisteren. Hier in Leuven regende het pijpenstelen en mijn 'rock and roll'-dagen van ploeteren in de modder voor een of ander optreden zijn intussen reeds lang vervlogen. Groot was dan ook mijn verwondering (en mijn blijdschap) toen ik zag dat in Herk-de-Stad van regen geen sprake was, integendeel: stralende zon, lekker warm en volop sfeer op de wei. Het duurde dan ook niet lang na het parkeren van de auto of ik stond lustig te fotograferen voor het hoofdpodium. Een selectie van foto's vind je hier op mijn website. De relatief onverwachtse maar door mij verhoopte aanwezigheid van kameraad Dimi kon de vreugde alleen maar groter maken. Voor mij trouwens eindelijk de gelegenheid om eens kennis te maken met zijn vrouw en kroost! Dochter Renee had in ieder geval vanaf het eerste moment mijn hart gestolen!

Trouwens, van Dimitri zal je nog vaker horen, want we hebben besloten om wat vaker samen te komen en meer bepaald om te fotograferen. Bedoeling is om samen te werken rond een vast thema, maar meer hierover ongetwijfeld later (of 'hoe zorg ik ervoor dat ik altijd een onderwerp heb om over te bloggen!').

Om af te sluiten en zoals vrijdag beloofd de technische gegevens van bijgevoegde foto's: sluitertijd 1/750, diafragma f8, ISO 800 (ja ok ja, niet aan gedacht om die omlaag te halen na het laatste optreden, ja Michel JA!). Nabewerking in Lightroom: omzetting naar zwart/wit, opwarmen van de kleuren en aanbrengen van vignet.