The final frontier?

De laatste tijd had ik het hier geregeld over mijn inspiratie en het feit dat ik "overloop van de ideeën". Hoewel ik nog altijd fotograaf blijf in hart en nieren, waag ik me de laatste tijd ook af en toe aan andere disciplines. Naast een occasioneel videofilmje, volg ik een opleiding van 3 jaar in grafische vormgeving en zoiets "verbreedt de horizon". Maar naast het ontwerpen van logo's en dergelijke, ben ik ook enorm gefascineerd door het puur illustratieve werk. Tegenwoordig zie je trouwens meer en meer de grens tussen fotografie en illustraties vervagen. Wist je bijvoorbeeld dat veel "reclamefoto's" voor auto's voor 100% 3D illustraties zijn waar geen camera aan te pas komt? Of heel vaak zie je foto's waar, al dan niet duidelijk, iets aan toegevoegd werd dat helemaal in de computer werd gecreëerd. In de foto van Liesbeth hieronder zijn bijvoorbeeld de lichtsporen toegevoegd in Photoshop. En dat is dan een heel eenvoudig en "braaf" voorbeeld, het tipje van de ijsberg bij wijze van spreken.

Kortom, ik vind het meer dan boeiende tijden waarin The Sky letterlijk The Limit is. En "the sky" is trouwens een bron van inspiratie op zich. En met dat idee begon ik aan onderstaande illustratie. Deze "tekening" kwam volledig tot stand in Photoshop CS5, maar er kwam geen camera, zelfs geen foto aan te pas. Alles werd getekend en "gekneed" met behulp van tientallen functies van de software: filters, blending modes, brushes, layer opacity,... Alleen daarom al is het interessant: je leert functies gebruiken die je bij de meer traditionele fotobewerking nooit gebruikt, maar die wel een meerwaarde kunnen betekenen.

Ben ik tevreden met dit eerste probeersel (want dat is het letterlijk: mijn allereerste "Photoshop-illustratie")? Ja en nee. Ja, want ik ben creatief bezig geweest, heb een beeld uit mijn hoofd geconcretiseerd en heb veel bijgeleerd. Nee, want er zijn tekortkomingen die ik nog wil wegwerken: het geheel komt "vlekkerig" over en de compositie kan beter naast het bijwerken van wat details hier en daar.

Alle feedback is zoals altijd meer dan welkom!

Roeland

Big brother...

Dat het druk is hier, is niet enkel een cliché, maar blijkt ook uit de blogfrequentie die letterlijk beneden alle peil is: Schaam u Roeland! En veel verandering zit er niet in, want er zijn veel opdrachten en daarnaast is er veel inspiratie voor nieuwe persoonlijke projecten. Die persoonlijke projecten gaan trouwens vaak verder dan enkel fotografie. Mijn Facebook- en Twitter-followers weten intussen al dat ik een drie jaar durende opleiding gestart ben in grafische vormgeving. Eerst en vooral uit interesse, maar ook omdat ik vaker en vaker de vraag krijg of ik ook brochures opmaak, flyers verzorg, websites ontwerp,... You name it.

Niet dat ik concreet van plan ben om in de nabije toekomst op die vraag in te gaan, maar de materie interesseert me wel en ik geloof eerlijk in het feit dat je steeds moet blijven en bijleren, en ik ben de eerste om toe te geven dat je nooit alles zal weten in je vakgebied. Grafische vormgeving dus. Maar er is meer. Ik heb al wat ervaring met 3D-modeling en ook die interesse wordt enkel maar groter en groter. Ik wordt al helemaal hyper als ik denk aan de mogelijkheden die de combinatie van 3D graphics en fotografie te bieden heeft! Mensen, en vooral fotografen, die beweren dat de digitale fotografie "de sector" moeilijker heeft gemaakt, snappen in mijn ogen het hele plaatje niet (let op de woordspeling)! Nooit tevoren waren de mogelijkheden zo groot. Dat de sector veranderd is, is een feit, maar dit is ten goede. Zij die niet mee veranderen, zijn vaak de eersten om te klagen, terwijl in mijn ogen de oorzaak van hun problemen bij hen zelf te vinden zijn.

Maar ik wijk af. Inspiratie, daar was ik gebleven. Eén van de vele ideetjes waar ik al even mee loop, is een 3D-animatie waarin een bankbiljet gebruikt word als onderwerp. Dergelijke ideeën moeten altijd eerst even "rijpen", maar eerder deze week was ik klaar om één en ander te concretiseren. Zo gezegd zo gedaan: briefje van 5 euro onder de scanner, scannen en op naar Photoshop CS5 om enkele elementen uit de opdruk te isoleren.

Niet dus! Ik wil het gescande bestandje openen, maar krijg droogjes de melding dat "het onmogelijk is om afbeeldingen van bankbiljetten te bewerken met deze software". WTF??????? Ik begrijp wel dat valsmunterij ontmoedigd moet worden, maar dit gaat me echt te ver: ik betaal bijna 1000 euro voor een softwarepakket waar ik altijd al mijn ideeën mee kan uitvoeren, maar dit pakket laat niet toe dat ik een afbeelding van een bankbiljet gebruik??? En wat als ik voor educatieve doeleinden een overzicht wil maken van bepaalde munten en biljetten? Of wat als ik gewoon enkele elementen van een bankbiljet wil gebruiken in een artistiek concept (zoals in mijn geval), zonder daarmee ook maar één wet te overtreden?

Nogmaals, ik snap dat er mensen zijn met slechte bedoelingen en dat dit probleem moet aangepakt worden op alle manieren. Maar is dit de taak van een softwareproducent? Om het helemaal mooi te maken: voor enkele tientallen euro's kan ik bij die zelfde producent een patch aankopen waarmee ik toch bankbiljetten kan inscannen en bewerken, tenminste als ik de "gespecialiseerde fora" mag geloven. Kortom: ik betaalde nog niet genoeg en moet dus nog eens een duit in het zakje doen. En dat doe ik dus niet, al was het maar uit principe. Er zijn gelukkig Opensource alternatieven.

Maar dat Big Brother ons in de gaten houdt is duidelijk, maar jammer genoeg niet altijd terecht. Ik ben heel benieuwd naar julie mening hierover...

Roeland

Privé en zaken...

Dat privé en zaken best gescheiden blijven, is een vaak gehoorde uitspraak. Maar als je vrouw buikdanseres is, een gothic kostuum in de kast heeft hangen EN als je zelf dan nog eens fotograaf bent, dan is een uitzondering op die regel onvermijdelijk. Ondanks veel ander werk maakte ik daarom eindelijk tijd vrij om een nieuwjaarsvoornemen waar te maken: fotograferen voor mezelf in plaats van in opdracht. Van zodra je wat opdrachten hebt, wordt de tijd voor eigen werk jammer genoeg hoe langer hoe meer beperkt. Het gevaar schuilt erin dat je je creativiteit verliest en erger nog, dat je portfolio gaat bestaan uit beelden die je MOEST maken, en niet uit beelden die je WIL maken. Begrijp me niet verkeerd: ik geniet van elke opdracht die ik doe (anders deed ik ze niet), maar af en toe moet je gewoon weer even fotograferen voor de lol, zonder meer.

Waar ik de inspiratie haalde voor deze specifieke shoot weet ik al niet meer, maar muziek en film hebben er zeker een aandeel in. En omringd worden door creatieve mensen is zeker een pluspunt. Zoals gezegd: Liesbeth was het model van dienst en wat mij betreft was dat zeker voor herhaling vatbaar. Visagiste Lien Connaert zorgde voor de make-up en mag dat ook opnieuw doen ;-) Dimitri was "first assistant" voor mij, maar als collega fotograaf nam hij later ook de camera ter hand. Ik ben alvast benieuwd naar zijn foto's.

De keuze voor de locatie was zoals altijd het grootste deel van de voorbereiding. De weersvoorspellingen waren niet al te positief, dus een binnenlocatie drong zich op. Een kerk was (vond ik) te cliché en moeilijk te regelen, dus nam ik mijn toevlucht tot Salve Mater in Lovenjoel: een gigantisch groot complex dat vroeger dienst deed als psychiatrisch ziekenhuis, maar intussel al lang verlaten is. Voor de urban explorers onder jullie, en andere nieuwsgierigen: deze locatie is niet vrij toegankelijk! Een deel van het gebouw wordt bewoond door collega fotograaf Pascal Baetens. Wil je van deze overigens prachtige locatie gebruik maken, neem dan eerst contact met hem op! Hij is heel meegaand en zal je zeker helpen, maar onaangekondigde gasten die inbreken worden uiteraard niet geäpprecieerd. Dit voor de volledigheid. In ons geval volstond een mailtje vooraf en een kleine vergoeding om aan de slag te kunnen.

Belichting bestond uit een set Elinchrom Quadra's met een 90cm Octabank van Chimera voorzien van een grid. Bij de close-up werd een tweede flits voorzien van een honingraat gebruikt als haarlicht.

Nabewerking: contrastaanpassing en kleurverschuiving voor de achtergrond. De close-up opname werd geretoucheerd en de huidtextuur lichtjes gladder gemaakt (hoewel niet echt nodig, mede dankzij het werk van Lien). De ogen werden wat opgelicht en het contrast verhoogd. Voor het andere beeld werden de lichtsporen uiteraard ook toegevoed in postproductie.

Hopelijk binnenkort nog meer resultaten uit dezelfde shoot!

Nog eens dikke merci aan de crew en tot binnenkort,

Roeland

Photoshop 20

Door een domme, overigens niet-sneeuw-gerelateerde valpartij werd ik noodgedwongen weer enkele dagen tot rust gedoemd. Nadeel: veel werk blijft liggen en ik "word zot". Voordeel: veel tijd om bij te lezen, blogs te doorsnuffelen en dergelijke. Op Youtube kwam ik dit interview tegen. Robert Scoble stelt vragen aan Thomas Knoll, schrijver van het intussen alom gekende Photoshop, dit ter ere van de 20°, jawel TWINTIGSTE, verjaardag van dit stuk geniale software. Niet alleen interessant voor de "techies" onder ons, maar al bij al een bron van inspiratie voor iedereen denk ik.

Een gesprek dat overloopt van passie voor een vak, gedrevenheid en inzicht. Enjoy!

Sunset

Op zoek naar inspiratie? Geen idee wat fotograferen? Is een landschapje bij zonzondergang wat te gewoontjes? Dacht ik vroeger ook wel eens, tot ik de foto's op deze link te zien kreeg.

Photoshop of niet? Kan me niet schelen en doet niet ter zake: het zijn hoedanook mooie beelden...

Roel

Even doorbijten

Voor iedereen die soms in een dipje zit, niet weet hoe het allemaal verder moet of zonder inspiratie zit.  Gezien op de blog van Zack Arias.   Ik werd er stil van, misschien jullie ook...

Foto in een fles

Wie kent er niet het principe van "message in a bottle"!  Je stopt een briefje met een bericht in een fles (best met kurk) en flikkert dan het geheel in zee.  De kans dat je hiervoor een boete wegens sluikstorten krijgt is veel groter dan de kans dat iemand je bericht ooit leest, maar stel je voor hoe leuk het moet zijn als je een tijd later op één of andere manier toch een antwoord krijgt op je flesbericht (Flesbericht is hier NIET hetgeen je te horen krijgt bij de proclamatie na een te zeer met fuiven doorspekte blokperiode)!  Voor we nu met zijn allen flessen gaan staan wegkijlen richting ruime sop:  er is een nog veel cooler alternatief voorhanden en dat wel in de vorm van het "Disposable Memory" project. 

Het principe gaat als volgt. Er wordt een wegwerpcamera (ja zo een ding van een paar euro waar niemand in dit digitale tijdperk nog van opkijkt, ja met zo een rolletje erin dat vroeger bekend was als "film") in een zak gestopt en ergens achtergelaten, al dan niet na het nemen van enkele fotootjes.  De camera wordt vergezeld van een briefje met korte uitleg over het project, zodat de vinder min of meer weet wat de bedoeling is.  Met andere woorden, net zoals de fles in de zee, gaat de camera een eigen leven leiden.  Je weet niet of je hem ooit nog terugziet (meer dan waarschijnlijk niet dus), laat staan de foto's die ermee gemaakt worden!  Maar ook hier:  hoe cool is het als dat nu wel gebeurt?  Het kan best, deze Flickr-groep is er het levende bewijs van...  Voor wie dit alles nog wat vaag is, check voor meer uitleg van de bedenkers zelf zeker deze link!

In ieder geval, mijn bijdrage is "out there", bijgaande foto doet vermoeden waar mijn camera werd achtergelaten (hoewel niets is wat het lijkt)...  

Oh ja:  ik ben neem geen enkele verantwoordelijkheid als iemand van jullie een boete vangt voor sluikstorten...

Roeland

Inspiratie

Ik zou natuurlijk mijn "inhoud" kunnen opsparen en verzamelen in één groter artikel, maar van uitstel komt maar al te vaak afstel, dus bij deze nog een snelle link.  Ik herinnerde me plots een blog van een fotograaf in de States die zeer geregeld foto's van zijn twee kinderen publiceerde.  Niks bijzonders, zo zijn er wel meer?  Inderdaad, maar deze foto's bleven me echt bij!  Frisse en originele fotografie, geïnspireerd door de dagelijkse sleur van een gezin.  Ik moest even zoeken om de blog in kwestie terug te vinden, maar heb hem uiteindelijk toch gevonden.

De fotograaf in kwestie is Jason Lee, en zijn blog (of beter: één van zijn blogs) is genoemd naar zijn dochtertjes:  Kristin en Kayla.  Geniet ervan, voor mij in elk geval een bron van inspiratie!

C u soon.

Dagvulling

Voor wie zijn indigestie nog niet helemaal kwijt is na de overvloedige kalkoen en ander Kerstgedierte,  hier enkele snelle linkes die zeker het bekijken waard zijn.  Het gaat telkens om ongelooflijk mooie staaltjes van webdesign.  Mensen die verslingerd zijn aan mooie graphics en hippe designs zullen hiermee de koude dagen al wat makkelijker kunnen vullen. De sites zien er ongelooflijk mooi en slick uit, en zitten vol creatieve ideeën die de inspiratie ten goede komen!

Have fun!

www.sullivan.pl
www.flyer104.com
www.aeform.net
www.murakamidesign.jp
www.daddy-design.com

Motivatie

Gisteren was er nog eens een bijeenkomst van de Beroepsvereniging voor Fotografen. Deze keer werden we ontvangen in de studio van Nancy en Bernard te Aartselaar. Een schitterende ruimte trouwens: ruim en perfect uitgerust. Ik was trouwens aangenaam verrast te horen dat Nancy vroeger als stewardess werkte voor Sabena, terwijl ze nu fulltime bezig is met fotografie. Van carrièrewissel gesproken...

Na een hapje en drankje werd er overgegaan tot de orde van de dag (avond): Claude Eeckhout begon zijn uiteenzetting over websites en blogs. Hij gaf tips over gebruiksvriendelijkheid en Search Engine Optimisation (of "hoe scoor ik beter in Google"). Aangezien ik zelf mijn webdesign doe, was ik me al wel bewust van veel dingen, maar het blijft toch altijd interessant alles nog eens even bevestigd te krijgen. Wat me trouwens opviel was dat veel dingen neerkomen op persoonlijke voorkeur en prioriteiten. Zoals bij veel dingen, is er ook in webdesign volgens mij een groot verschil tussen theorie en praktijk. Voor een gebruiksvriendelijke navigatie bijvoorbeeld zijn er inderdaad sommige regels die je best in acht neemt, maar soms zijn die in strijd met het uitzicht dat je wil bekomen. Een persoonlijke keuze dus. Claude had trouwens vooraf de tijd genomen al onze websites te "inspecteren", wat wel interessant was. In mijn geval had hij blijkbaar problemen met het inladen van de kleine indexfoto's van mijn portfolio. Ik was hierover zeer verwonderd want ik heb dit zelf nog nooit gemerkt, hoewel ik in alle bescheidenheid mag zeggen dat ik mijn website vaak controleer, op verschillende systemen en browsers. Bernard nam onmiddellijk de proef op de som en op zijn systeem bleek er geen probleem. Bij deze dus: mensen die ook problemen ondervinden op mijn website, gelieve me even een berichtje te sturen met de browser die je gebruikt en het exacte probleem. Ik wil dit uiteraard oplossen, maar aangezien ik het probleem niet kan reproduceren hier...

Claude kreeg wel even tegenwind bij zijn bewering dat een blog best dagelijks geupdate wordt. De bloggers onder ons weten dat zelfs een wekelijkse update soms moeilijk is (waarvan deze blog het levende bewijs is de laatste tijd, schaam schaam schaam), dus een dagelijkse update leek ons echt wel een utopie. We zijn natuurlijk in de eerste plaats fotografen en geen 'beroepsbloggers', dus ergens blijft het schipperen met de tijd. Wat niet wegneemt natuurlijk dat we ons terdege bewust zijn van het belang van website en blog voor onze zaak. Wat mij betreft kan de mening van Claude wel gezien worden als een schop onder...het onderste deel van mijn rug, vandaar dan ook deze "morning after"-update...

Volgende keer probeer ik weer braafjes te zorgen voor een artikeltje met foto's erbij, zoals het van een flinke fotograaf verwacht wordt ;-)

Je kapoen, Roeland. (Toegegeven: beetje vroeg voor een nieuwjaarsbrief)

Leesvoer

Hoewel ik zelf op dit moment alles behalve tijd heb om te lezen, toch een kort artikeltje met twee aanraders van boeken. Tijdens mijn verlof las ik beide boeken min of meer uit van kaft tot kaft en ik moet zeggen: ik heb spijt dat ik ze niet eerder las! Voor alle duidelijkheid, het gaat hier over vakliteratuur voor fotografen, dus mensen met een uitgebreide interesse voor, ik zeg maar wat, haken of breien, kunnen waarschijnlijk mijn enthousiasme moeilijk vatten. Mensen die met andere woorden geen interesse hebben voor de zakelijke kant van fotografie, die kunnen, laten we daar vooral heel eerlijk in zijn, weinig aan met dit artikeltje en al zeker niet met de boeken. Neemt niet weg dat deze boeken ook voor de ver doorgedreven amateurfotografen interessant kunnen zijn.

Dit eerste boek, "Professional business practices in photography", is misschien wat moeilijker om te doorworstelen, maar het geeft een schat aan informatie over auteursrechten, contracten, gangbare prijzen, boekhouding, materiaal, marketing,... Kortom, alles wat er komt kijken bij het runnen van een zaak als fotograaf. Het is niet meteen geschreven in de "voor dummies" stijl, maar dat is dan ook niet nodig voor de doelgroep waar het voor bedoeld is. Het is wel een Amerikaans boek, dus hier en daar is wel "vertaling" nodig naar onze markt, maar laat dit de pret vooral niet bederven. Mensen die geïnteresseerd zijn: door een fout (van mij) bij de bestelling van dit boek heb ik het dubbel ontvangen en bijgevolg doe ik een exemplaar van de hand. Het leven is aan de rappen, laat dat vooral een tip zijn...


Het tweede boek, "Best business practices for photographers", vond ik persoonlijk net iets makkelijker leesbaar door de iets vlottere schrijfstijl. Verder mag het wat betreft inhoud en geboden informatie zeker niet onderdoen voor zijn concurrent bovenaan. Het geeft een iets eenzijdiger beeld op de "business", aangezien het geschreven is door één fotograaf, die uiteraard zijn eigen visie en manier van werken heeft. Maar ook hier weer: dit boek is zijn gewicht in goud waard! Mensen die dat laatste letterlijk willen nemen: kom gerust langs voor mijn exemplaar, ik bestel mij wel een nieuwe op Amazon.

Tenslotte nog een kleine waarschuwing van een heel andere strekking. Aangezien ik het momenteel vreselijk druk heb, zal het hele bloggebeuren op een laag pitje staan de volgende weken vrees ik. Ik leg de laatste hand aan een aantal opdrachten en intussen dienen er zich enkele tijdrovende nieuwe dingen aan (zeg nu nog eens dat vernoemde lectuur niet helpt), dus van bloggen zal weinig sprake zijn vrees ik. Ik probeer jullie tussendoor wel even op de hoogte te houden, maar het zal dus kort en krachtig zijn. Maar geen nood, van zodra mijn agenda het toelaat trakteer ik jullie eens te meer op artikels van het genre "vis de schaarse nuttige passages uit de niet te overziene woordenvijver".

Tot de volgende!

Toeval

Zoals ieder zichzelf serieus nemend fotograaf, bestaat een deel van mijn tijdsbesteding erin om het werk van andere fotografen te bekijken. Het geeft me inspiratie en ideeën, maar ook technisch leer ik ervan bij. Hoewel ik om naar foto's te kijken nog het liefst van al met mijn neus in de boeken steek, gebeurt het echter veel vaker dat ik (niet in het minst om financiële redenen) het internet afsurf op zoek naar foto-ideeën. Het internet is hiervoor dan ook een zeer geschikt medium: goedkoop en snel de hele wereld binnen handbereik. Een website als Flickr is voor mij wat dat betreft een geschenk van de goden. Duizenden fotografen (pro zowel als amateur) stellen er hun werk tentoon en er wordt in honderden forums gediscusieerd over de meest uiteenlopende onderwerpen. Geweldig dus.

Hoe meer ik echter kijk naar anderen hun foto's, hoe vaker het me opvalt dat mensen dikwijls los van elkaar, op totaal verschillende momenten en plaatsen, dezelfde onderwerpen op dezelfde manier vastleggen. Helemaal fascinerend wordt het als je tussen het werk van anderen plots een foto tegenkomt waarvan je zegt: "Hey, ik heb net hetzelfde beeld gemaakt ooit". Sommigen vinden dat misschien afbreuk doen aan originaliteit, maar ik blijf het altijd zeer merkwaardig vinden. Onderstaande voorbeelden kostten me helemaal geen moeite om te vinden en zijn dus maar een greep uit waarschijnlijk tientallen toevallige gelijkenissen.

Bovenstaande foto maakte ik in februari op Big Island, Hawaii. Het is één van de honderden uitzichten langs een mijlenlange kustlijn van het eiland. We stopten op een vrijwel willekeurige plaats om van het uitzicht te genieten (het weer was minder...) en ik maakte bovenstaande foto. Enkele weken geleden kwam ik deze foto tegen in een Flickr-groep over Hawaii. Hij werd gemaakt in andere weersomstandigheden op een compleet ander moment, maar de gelijkenissen zijn opvallend: compositie en kadrage, en zelfs de locatie moet vrijwel identiek geweest zijn.

Voor wie nog niet overtuigd is nog een tweede voorbeeld. De foto hiernaast maakte ik op dezelfde reis in Hawaii in Pearl Harbour, in het memorial gewijd aan het schip USS Arizona dat daar ooit ten onder ging. Enkele weken geleden echter maakte Amerikaans landschaps- en natuurfotograaf Moose Peterson (voor wie ik trouwens alleen maar vol respect het hoofd kan buigen) deze foto's. Hoewel compositie en kadrage wat afwijken, vond ik de gelijkenissen ook hier weer treffend.

Trouwens, ik ben helemaal niet de enige wie dit al opgevallen is, want bij het grasduinen in de archieven van de blog van Chase Jarvis, vond ik ook bij hem een artikel over net hetzelfde fenomeen.

Niet dat ik hier nu vanalles achter ga zoeken of bijgelovig van wordt, maar ik vind het gewoon fascinerend hoe totaal verschillende mensen, vreemden voor mekaar, vaak dezelfde visuele ideeën kunnen ontwikkelen, volledig onafhankelijk van mekaar.

En dan zeggen dat er mensen zijn die niet in het toeval geloven...

Inspiratie

Ik heb het hier al eerder gehad over Chase Jarvis, een Amerikaans fotograaf die me mateloos intrigeert. Niet alleen vanwege de schitterende fotografie, maar gewoon om de manier waarop hij bezig is met zijn zaak. Wat marketing en profilering betreft heeft hij ideeën waar veel mensen van kunnen leren. Dat is trouwens iets wat me al vaker opgevallen is: Amerikanen, of toch minstens de Amerikaanse fotografen die mij interesseren, zijn geboren "businessmen". Veel mensen hoor je beweren dat de Amerikanen altijd vriendelijk zijn maar oppervlakkig of "shallow". Geen idee of dat waar is of niet, maar zichzelf verkopen kunnen ze in elk geval. Ik vind dat dat vaak in contrast staat tegen onze Belgische bescheidenheid. Net daarom probeer ik deze Amerikaanse collega's hun visie te begrijpen, in de hoop geregeld iets van hen te kunnen opsteken. Hieronder vind je een video van een lezing die Chase Jarvis gaf bij Photoshelter. Het filmpje loopt maar liefst een uur, dus neem eerst een drankje en wat popcorn. Vergeet ook zeker je notaboekje niet!

Mensen voor wie fotografie maar matig interessant is, kunnen best passen want ze kunnen hun tijd waarschijnlijk beter gebruiken...

Trouwens, het ding is wel in het Engels, maar dat zou je wel gemerkt hebben.