Voor allen die zie graag tegoed doen aan een portie (fotografen)leedvermaak: enjoy this one!
Voor immobiliënkantoor Cushman & Wakefield moest er een commercieel pand gefotografeerd worden. In Leuven centrum, dus dit kon ik makkelijk inplannen. De opdrachtgever speelt me de details door dus ik kan aan de slag. Zoals altijd beginnen met stap 1: Google Earth gebruiken om een idee te krijgen van de oriëntatie van het pand. Zo krijg ik alvast een idee van het beste tijdstip om het pand te fotograferen. In dit geval: best late namiddag tot vroege vooravond, dan komt het zonlicht mooi van opzij wat vorm en structuur van het pand mooi doen uitkomen. Stap 2: indien mogelijk even langslopen om het pand "in real life" te zien en zo een idee te krijgen van mogelijke problemen: storende parkings voor de deur, obstakels,... Onderweg naar een andere afspraak passeer ik het pand in kwestie en het geluk is aan mijn kant: geen vuiltje aan de lucht, mooi gelegen, plaats genoeg om rond het pand verschillende camerastandpunten in te nemen en zoals in stap 1 reeds vermoed werd: best later op de dag de opnames maken. Stap 3 dan: opnames gaan maken op voornoemde tijdstip. Auto werd netjes geparkeerd en deze jongen trok door de schroeiende hitte met een veel te zware fototas en statief. Je moet wat overhebben voor je vak nietwaar? Zwetend als een buffel (mijn fysieke conditie is vergelijkbaar met die van een zeer bejaarde, kreupele buffel, I KNOW) zie ik in de verte het pand reeds liggen: mooi in de zon zoals ik voorzien had. Een verrassing was dit niet meer: gebouwen bewegen weinig in de loop van de dag en ook de beweging van de zon aan de hemel is over het algemeen relatief goed voorspelbaar. Maar euh, is daar niet heel veel activiteit voor de deur? Jawel hoor: een pracht van een stelling in volle opbouw tegen de minstens even prachtige voorgevel van mijn opdracht. De opdrachtgever was hiervan niet op de hoogte, zelfs "de mannen van de stelling" konden niet zeggen hoe lang het ding zou blijven staan (??). Na wat (telefonisch) navragen en overleg met de opdrachtgever werd er dan maar besloten om de opnames uit te stellen tot de stelling de benen neemt...
Moraal één van dit verhaal: gemakkelijke opdrachten waar geen addertjes onder het gras zitten bestaan misschien wel, maar zijn volgens mij heel zeldzaam.
Moraal twee van dit verhaal: deze jongen gaat aan zijn conditie werken, maar dat is dan weer een heel ander verhaal.
Nog meer leedvermaak? Wel vooruit dan maar, hoewel dit keer op een andere manier.
Na recente problemen met mijn kaartlezers (die dingen om je geheugenkaartjes in te duwen en foto's naar de computer te pompen) werd het dringend tijd om enkele lezertjes in de studio naar de eeuwige geheugenkaart-lezer-jachtvelden te sturen en op pad te gaan op zoek naar nieuwe (en betere) exemplaren. No problem, kat-int-bakkie... Geen zin in het zoeken naar parkeerplaats in de snikhete stad, laat ik maar gewoon even stoppen bij Easy-M, de apple-store aan de vaartkom. Die hebben dat vast wel in huis...
Kwartiertje later.
Ik: "Goeiemorgen meneer, ik ben op zoek naar een kaartlezer voor compactflash, liefst met Firewire aansluiting".
Hij: "euhhh, ?? , hmm, ????"
Ik: "U weet wel meneer, om compactflashkaartjes van je fototoestel te kopiëren naar de computer?"
Hij: ".... ah ok. In de rekken misschien?"
Ik: "Ik heb al even gekeken meneer, maar zie ze niet meteen hangen. Kan u even helpen, misschien heb ik er even over gekeken..."
Hij: "Ok"
...
Hij: "Hier hangt het meneer, is net de laatste precies, u heeft geluk!"
Ik: "Ik heb pech denk ik, want deze is USB 2,0 aansluiting en ik had graag Firewire."
Hij: "Oei".
Ik: "Als u er geen andere heeft, neem ik alvast deze mee, ik heb ze nogal vaak en dringend nodig. Deze neemt toch zeker Compactflash? Het is een gesloten doosje dus ik kan het zo niet zien..."
Hij: "Ja hoor, deze neemt alle populaire kaartjes, maak u maar geen zorgen."
Ik: "Sorry, maar compactflash is niet zo populair als u denkt, dus mag ik even het doosje bekijken, dan ga ik het toch even na..."
Hij: "....ok" (duidelijk verveeld door mijn "moeilijke vragen".
...
Ik: "Compactflash kent hij niet meneer, staat niet in het lijstje bij ondersteunde kaartjes, dus ik vrees dat ik elders zal moeten zoeken."
Hij: "Tiens, dat is raar..... Nu ja, voor zulke specieke eisen kijkt u best op onze webshop"
...
WTF??????? Ik ga naar een zogeheten "speciaalzaak" voor een effing kaartlezer, wordt behandeld als een marsmannetje dat wartaal uitbraakt en moet als kers op de taart ook nog horen dat ik beter ONLINE ga kijken???? Man, ik sta hier VOOR UW NEUS, IN uw winkel, moeite te doen om mijn centen te spenderen in uw zaak en wordt dan aangemaand om in de webshop van DEZELFDE zaak te gaan snuisteren op zoek naar mijn zogezegd exotische en zeer zeldzame kaartlezertje, dat zowat ELKE fotograaf in huis heeft maar dat geheel terzijde???
Moraal één van dit verhaal: Easy-M heeft zijn naam gestolen, tenzij je er werkt.
Moraal twee van dit verhaal: ik ga aan mijn conditie werken, want bij de op dit verhaal volgende zoektocht naar het mij ontbrekende artikel, kwam ik uiteindelijk zwetend als dezelfde buffel uit het vorige verhaal moe maar gelukkig thuis MET kaartlezer. Van bij Het Computerwinkeltje trouwens. Gewoon in levende lijve gekocht van de vriendelijke verkoper. Ik moest niet naar hun webshop surfen hiervoor en kon gewoon afrekenen. Eat that Easy-M!
En om af te sluiten: ik hou echt wel van het fotografen-vak, laat daar geen twijfel over bestaan!
Roeland
Posts
