...en ik zag dat het goed was.

Collega fotograaf en blogger Jean koos onlangs het luchtruim en besloot wat vroeger uit te stappen (met valscherm welteverstaan), dit weekend was het mijn beurt om van de grond te gaan. Toegegeven, het adrenalinegehalte lag bij mij ongetwijfeld onnoemelijk veel lager, want het ging om een gewone helikoptervlucht voor de opdracht waarover ik onlangs schreef. Trouwens, zelfs al zou ik het overwogen hebben, voor een valscherm was denk ik niet eens plaats in de kleine cockpit van de Robinson 22.


Desalniettemin (ik heb een abonnement op dit woord, al gemerkt?) was het voor mij een welkome afwisseling en een mooie bekroning na de lange voorbereidingen. Alle stukjes van de puzzel vielen zaterdagavond mooi op hun plaats. Wat begon als een mistige en troosteloze herfstdag, ontpopte zich in de late namiddag tot een prachtige, zonnige en kalme najaarsdag. Ook de planning en coördinatie vooraf met luchtverkeersleiding, opdrachtgever en de helikopteruitbater (Paramount) wierpen hun vruchten af, want na ons vertrek in Diest kregen we vrijwel onmiddellijk toestemming van de verkeersleiding om direct naar de final approach van baan 25L te vliegen. Alle commercieel verkeer werd tijdens onze missie afgeleid naar baan 25R, zodat we rustig ons ding konden doen zonder al te veel hinder te veroorzaken. Daarbovenop was de torenverkeersleiding zo vriendelijk om speciaal voor ons de baanverlichting van 25L aan te steken op volle intensiteit, waardoor ik in staat was de beelden te schieten die me gevraagd waren. Hoewel de zon niet achter de horizon zakte maar achter een laag wolken, zat er toch genoeg "sfeer in de lucht" om mooie beelden te krijgen. Het is en blijft trouwens een spectaculair zicht: de ondergaande zon, groen landschap onder je, de skyline van Brussel voor je en temidden van dat alles een strook asfalt van 4km, mooier verlicht dan pakweg de gemiddelde kerstboom. Als je terugkomt van vakantie vang je hiervan met heel veel geluk een korte glimp op, dus het was wel een unieke kans om dit alles te kunnen fotograferen, leunend uit de open deur van een helikopter. De Vibration Reduction van de Nikkor 70-200mm was in deze omstandigheden trouwens onontbeerlijk, dat spreekt voor zich. De timing van de piloot kon trouwens ook niet beter, ik kon fotograferen op exact het moment dat ik gehoopt had. Ik schoot net mijn laatste beeld toen de verkeersleiding vroeg hoe lang we nog werk hadden. Rechtsomkeer dus en terug richting Diest om daar te landen in de snel vallende schemering.

Kortom, voor mij een zeer geslaagde opdracht. Niet dat het afgelopen is, want om het gevraagde concept te kunnen leveren is er nog een berg postproductie werk te verrichten. Ik kan jullie dan ook nog niet veel beelden laten zien, maar ik kan het niet laten toch een klein voorsmaakje te geven. Bijgaande foto's zijn onbewerkt op de standaard Lightroom-routine na: contrast, witbalans en saturatie even "getweakt".

Mijn gebeden om goed weer blijken dus verhoord te zijn en ik kan tevreden terugblikken op deze (voor mij) primeur. Ik hoop dat ik jullie binnenkort het eindresultaat van deze opdracht hier mag voorschotelen. Voorlopig zullen jullie het met onderstaand voorgerecht moeten stellen...


"OOGLS, Leaving the zone..."

Op een dag vind je de job van je leven...

... of de fiets van je leven, de brievenbus van je leven, kortom: het oud ijzer van je leven. Respect trouwens voor deze dudes, ik kan me aangenamere karweien voorstellen. Foto komt uit GSM, dus kwaliteit is voor verbetering vatbaar, maar soms moet je roeien met de riemen die je hebt (let ook hier weer op de subtiele woordspeling).

Ciaokes!

Oproep tot de weergoden...

Meer dan twee weken geen teken van leven, en dan ineens twee artikels op één dag: geef toe, het leven zit vol verrassingen. Op die manier haal ik trouwens probleemloos mijn vooropgestelde gemiddelde van 1 update per week (ongeacht wat anderen hiervan vinden, zie het vorige artikel), dus mijn geweten is gezuiverd bij deze!

Eigenlijk wou ik de inhoud van dit artikel bijhouden voor later, maar sommigen vragen zich wellicht af wat ik uitvreet de laatste tijd, dus daarom hup, in de ether (cyber?) ermee. Ik heb in het verleden al gewerkt aan het fotomateriaal voor de vernieuwde showroom van ADB in Zaventem (fabrikant van verlichtingsapparatuur specifiek voor luchthavens). Intussen prijken dan ook enkele supergrote prints in hun toonzaal, de grootste maar liefst 1 meter bij 3 meter. Voor alle duidelijkheid, de afdrukken doe ik uiteraard niet zelf, ik zorg enkel voor het beeldmateriaal in het gewenste kleurprofiel, formaat en resolutie (voor de grootste foto werd een 16-bits TIFF-bestand aangeleverd van 12000 pixels bij 4000 pixels, oftewel ruwweg 48 megapixels). Desalniettemin (proficiat overigens aan de uitvinder van het woord "desalniettemin") ben ik blij dergelijke projecten aan mijn portfolio te kunnen toevoegen en leer je altijd enorm veel bij van dergelijke opdrachten. Het was trouwens mede door dit project dat ik besliste over te schakelen naar een Apple systeem in plaats van PC.

Intussen is mijn aandeel in het geheel bijna afgelopen. BIJNA, er is nog een klein dingetje. Er moet nog 1 foto aangeleverd worden. Niet echt een pasfoto, want het gaat deze keer om een beeld dat opgeblazen zal worden tot een nederige 2,5 meter bij 4 meter. Hoewel dat formaat natuurlijk impressionant is, is het deze keer de aard van het beeld dat de echte uitdaging vormt. De foto van de landingsbaan en bijbehorende verlichting dient bij valavond (dus weinig licht) gemaakt te worden, volledig in tegenlicht (de baanverlichting en de ondergaande zon), vanuit een helikopter (dus werken met statief is niet echt een optie). Als kers op de taart valt in deze periode het uur van zonsondergang min of meer gelijk met de drukke avondspits voor het luchtverkeer, dus alles moet snel gebeuren om de overlast voor commercieel vliegverkeer te beperken (het is uiteraard voor discussie vatbaar of "onze" helikopter op dat moment ook geen commercieel verkeer is...). Het mag dan ook duidelijk zijn waar ik de laatste tijd (onder andere) mee bezig was. Alles dient zo goed mogelijk voorbereid te zijn: offertes aanvragen en vergelijken, vergunningen aanvragen, timing opstellen, contracten maken, zorgen voor het nodige materiaal, locatie verkennen,... Kortom, allemaal dingen die snel gezegd zijn, maar waar snel veel tijd in kruipt. Intussen is er een datum vastgelegd (die hou ik voorlopig lekker voor mezelf en de klant) en wordt de laatste hand gelegd aan het papierwerk. Tussen de bedrijven door heb ik geprobeerd om hier en daar wat videobeelden te maken, dus als ik ooit eens 5 minuten (of liefst langer) tijd heb om een en ander te monteren, mogen jullie hier een videofilmpje verwachten met het verloop van deze opdracht.

Daar hou ik het bij voor vandaag. Het is nu dringend tijd voor een gebed... aan de weergoden... voor aangenaam en kalm najaarsweer op de dag van de fotoshoot....

Roeland.

Motivatie

Gisteren was er nog eens een bijeenkomst van de Beroepsvereniging voor Fotografen. Deze keer werden we ontvangen in de studio van Nancy en Bernard te Aartselaar. Een schitterende ruimte trouwens: ruim en perfect uitgerust. Ik was trouwens aangenaam verrast te horen dat Nancy vroeger als stewardess werkte voor Sabena, terwijl ze nu fulltime bezig is met fotografie. Van carrièrewissel gesproken...

Na een hapje en drankje werd er overgegaan tot de orde van de dag (avond): Claude Eeckhout begon zijn uiteenzetting over websites en blogs. Hij gaf tips over gebruiksvriendelijkheid en Search Engine Optimisation (of "hoe scoor ik beter in Google"). Aangezien ik zelf mijn webdesign doe, was ik me al wel bewust van veel dingen, maar het blijft toch altijd interessant alles nog eens even bevestigd te krijgen. Wat me trouwens opviel was dat veel dingen neerkomen op persoonlijke voorkeur en prioriteiten. Zoals bij veel dingen, is er ook in webdesign volgens mij een groot verschil tussen theorie en praktijk. Voor een gebruiksvriendelijke navigatie bijvoorbeeld zijn er inderdaad sommige regels die je best in acht neemt, maar soms zijn die in strijd met het uitzicht dat je wil bekomen. Een persoonlijke keuze dus. Claude had trouwens vooraf de tijd genomen al onze websites te "inspecteren", wat wel interessant was. In mijn geval had hij blijkbaar problemen met het inladen van de kleine indexfoto's van mijn portfolio. Ik was hierover zeer verwonderd want ik heb dit zelf nog nooit gemerkt, hoewel ik in alle bescheidenheid mag zeggen dat ik mijn website vaak controleer, op verschillende systemen en browsers. Bernard nam onmiddellijk de proef op de som en op zijn systeem bleek er geen probleem. Bij deze dus: mensen die ook problemen ondervinden op mijn website, gelieve me even een berichtje te sturen met de browser die je gebruikt en het exacte probleem. Ik wil dit uiteraard oplossen, maar aangezien ik het probleem niet kan reproduceren hier...

Claude kreeg wel even tegenwind bij zijn bewering dat een blog best dagelijks geupdate wordt. De bloggers onder ons weten dat zelfs een wekelijkse update soms moeilijk is (waarvan deze blog het levende bewijs is de laatste tijd, schaam schaam schaam), dus een dagelijkse update leek ons echt wel een utopie. We zijn natuurlijk in de eerste plaats fotografen en geen 'beroepsbloggers', dus ergens blijft het schipperen met de tijd. Wat niet wegneemt natuurlijk dat we ons terdege bewust zijn van het belang van website en blog voor onze zaak. Wat mij betreft kan de mening van Claude wel gezien worden als een schop onder...het onderste deel van mijn rug, vandaar dan ook deze "morning after"-update...

Volgende keer probeer ik weer braafjes te zorgen voor een artikeltje met foto's erbij, zoals het van een flinke fotograaf verwacht wordt ;-)

Je kapoen, Roeland. (Toegegeven: beetje vroeg voor een nieuwjaarsbrief)

Concertfotografie

Zoals eerder aangekondigd, bij deze een snelle update over mijn activiteiten afgelopen weekend. Onverwachts had ik de kans nog eens in "de front" te staan van een klein rockfestival. Niks grootschalig, maar sfeer was er volop. Bij de bekendere evenementen is het vaak drummen voor een plaatsje tussen de fotografen (laat de woordspeling "drummen" in deze context u niet ontgaan) onderaan het podium, maar bij kleinere festivals valt dat heel goed mee. In dit geval waren ik, kameraad en collega fotograaf Dimitri, en Christien de enige fotografen, dus geen ellebogenwerk deze keer. Keerzijde van de medaille is echter jammer genoeg dat op de kleinere concerten de verlichting van het podium vaak ook minder is, wat ook deze keer resulteerde in zeer moeilijke omstandigheden wegens veel te weinig licht.

Waar je onder normale omstandigheden sluitertijd en diafragma kiest in functie van je creativiteit, komt het in deze omstandigheden eerder neer op "alles in het werk stellen om toch maar te kunnen fotograferen". In zulke gevallen ga ik als volgt te werk. Aangezien de muzikanten de pannen van het dak spelen en bijgevolg helemaal niet stil staan, zijn trage sluitertijden uit den boze. Bij te trage sluitertijden zouden alle foto's onscherp zijn door de snelle bewegingen. Daarom werkte ik hier indien mogelijk aan 1/60e seconde of sneller (1/125e). Door het lage lichtniveau betekent dit uiteraard een grote diafragma-opening. Hoewel ik heel vaak fotografeer bij volle opening, kies ik er toch liever voor één of twee stopjes dicht te draaien om niet "op de rand van het glas" te fotograferen. Wat betekent dit? Een objectief bestaat uit verschillende glazen lenzen. Hoewel een goeie (en dus meestal ook heel dure) lens zonder problemen kan gebruikt worden bij volle opening, is het vaak zo dat de beste beeldkwaliteit gehaald wordt door het beeld te vormen met het middenste deel van het glas en niet de rand ervan. Anders gezegd, aan de rand van de glazen lenzen is het beeld vaak net iets minder scherp. Door het diafragma dus wat dicht te draaien, wordt het beeld enkel gevormd door het optisch betere centrum van het objectief. Niet schieten op de rand van het glas dus. Vandaar dus dat het ALTIJD loont om met lichtsterke objectieven te werken: een foto gemaakt met opening f4 zal vaak scherper zijn met een lens met grootste opening f2, dan met een lens met f4 als grootste opening.

Afgelopen weekend schoot ik voornamelijk met de Nikkor 50mm f1.8, een lens die elke fotograaf MOET hebben (er bestaat een equivalent voor Canon ook). Het ding is extreem lichtsterk en de foto's zijn haarscherp. Ik fotografeerde met diafragma f2.8 of kleiner, dus minstens 2 stops meer dichtgedraaid dan de volle opening. In enkele gevallen was de volle opening echter de enige mogelijkheid om de sluitertijden sneller dan 1/60e te houden.

Waar ik het dan nog niet over gehad heb is de ISO waarde. Bij film (die rolletjes die vroeger in een camera gingen, weet je nog wel?) was ik verzot op wat toen nog 'korrel' heette. Het digitale equivalent van korrel heet 'ruis' en daar kan ik net zo goed mee leven, tenminste voor concertfotografie. Hoe hoger de ISO waarde, hoe meer ruis. Ik zet dus bij een concert zonder problemen de camera op 1600 ISO, soms zelfs 3200. Dus ja hoor, ook deze foto's zijn alles behalve ruisvrij. Hou ervan of niet, maar dat is nu eenmaal hoe ik ze het liefste zie. Trouwens, met de moderne camera's is dit al bij al zeer acceptabel. Beelden die ik met de D70 maakte enkele jaren geleden waren bij dergelijke ISO waarden vaak gewoon onbruikbaar.

De witbalans tenslotte gaat in dergelijke gevallen meestal op een 'custom' setting van 2800 Kelvin. Alles wordt opgenomen in RAW formaat, dus aanpassen van witbalans kan altijd nog. In dit geval gebeurde er geen nabewerking, behalve hier en daar een kleine aanpassing in contrast en witbalans waar ik het nodig vond. Onderstaande beelden zijn misschien niet de mooie, gekuiste beelden die je soms tegenkomt in magazines, maar wel ruwe, contrastrijke, rauwe beelden die voor mij perfect de sfeer van het moment weergeven: luide muziek, klein podium, weinig maar sterk gekleurd licht en vooral veel fun, zowel bij de muzikanten op het podium als bij de fotografen ervoor. De beelden spreken hoop ik genoeg voor zich om de sfeer te vatten!

C u next time...

Leesvoer

Hoewel ik zelf op dit moment alles behalve tijd heb om te lezen, toch een kort artikeltje met twee aanraders van boeken. Tijdens mijn verlof las ik beide boeken min of meer uit van kaft tot kaft en ik moet zeggen: ik heb spijt dat ik ze niet eerder las! Voor alle duidelijkheid, het gaat hier over vakliteratuur voor fotografen, dus mensen met een uitgebreide interesse voor, ik zeg maar wat, haken of breien, kunnen waarschijnlijk mijn enthousiasme moeilijk vatten. Mensen die met andere woorden geen interesse hebben voor de zakelijke kant van fotografie, die kunnen, laten we daar vooral heel eerlijk in zijn, weinig aan met dit artikeltje en al zeker niet met de boeken. Neemt niet weg dat deze boeken ook voor de ver doorgedreven amateurfotografen interessant kunnen zijn.

Dit eerste boek, "Professional business practices in photography", is misschien wat moeilijker om te doorworstelen, maar het geeft een schat aan informatie over auteursrechten, contracten, gangbare prijzen, boekhouding, materiaal, marketing,... Kortom, alles wat er komt kijken bij het runnen van een zaak als fotograaf. Het is niet meteen geschreven in de "voor dummies" stijl, maar dat is dan ook niet nodig voor de doelgroep waar het voor bedoeld is. Het is wel een Amerikaans boek, dus hier en daar is wel "vertaling" nodig naar onze markt, maar laat dit de pret vooral niet bederven. Mensen die geïnteresseerd zijn: door een fout (van mij) bij de bestelling van dit boek heb ik het dubbel ontvangen en bijgevolg doe ik een exemplaar van de hand. Het leven is aan de rappen, laat dat vooral een tip zijn...


Het tweede boek, "Best business practices for photographers", vond ik persoonlijk net iets makkelijker leesbaar door de iets vlottere schrijfstijl. Verder mag het wat betreft inhoud en geboden informatie zeker niet onderdoen voor zijn concurrent bovenaan. Het geeft een iets eenzijdiger beeld op de "business", aangezien het geschreven is door één fotograaf, die uiteraard zijn eigen visie en manier van werken heeft. Maar ook hier weer: dit boek is zijn gewicht in goud waard! Mensen die dat laatste letterlijk willen nemen: kom gerust langs voor mijn exemplaar, ik bestel mij wel een nieuwe op Amazon.

Tenslotte nog een kleine waarschuwing van een heel andere strekking. Aangezien ik het momenteel vreselijk druk heb, zal het hele bloggebeuren op een laag pitje staan de volgende weken vrees ik. Ik leg de laatste hand aan een aantal opdrachten en intussen dienen er zich enkele tijdrovende nieuwe dingen aan (zeg nu nog eens dat vernoemde lectuur niet helpt), dus van bloggen zal weinig sprake zijn vrees ik. Ik probeer jullie tussendoor wel even op de hoogte te houden, maar het zal dus kort en krachtig zijn. Maar geen nood, van zodra mijn agenda het toelaat trakteer ik jullie eens te meer op artikels van het genre "vis de schaarse nuttige passages uit de niet te overziene woordenvijver".

Tot de volgende!

Het aftellen begint

Aftellen niet alleen naar de voorstelling van Photoshop CS4 zoals eerder aangekondigd, maar ook aftellen naar de levering van mijn nieuwe 'fotocomputer': een Mac Pro. Jawel hoor, deze ooit die-hard PC fanaat gaat van kamp veranderen en heeft vandaag bij Easyware in Leuven een Mac systeem besteld.

Waarom Mac? Vroeger zwoer ik, als toen nog redelijk fanatiek gamer, bij PC omwille van de hoeveelheid beschikbare software en omdat ik graag 'sleutelde' aan mijn computer. De laatste jaren echter is mijn computergebruik volledig toegespitst op fotografie en de daarbij behorende administratie (tekstverwerking en spreadsheets). Neem daarbij nog de vele problemen met virussen, incompatibele hardware en drivers, talloze systeemcrashes en dergelijke, en ineens leek een overstap naar Mac helemaal geen gek idee meer. Mijn huidige PC-configuratie is trouwens zeker aan vervanging toe, want ik heb het gevoel dat ik bij mijn postproductiewerk meer naar voortgangsbalkjes zit te kijken dan creatieve bewerking zit uit te voeren.

Kortom, een weloverwogen switch naar 'de andere kant'! Dat maakte de beslissing er natuurlijk niet minder makkelijk op, want het is en blijft een serieuze investering. De keuze is uiteindelijk uitgegaan naar een '8 core' Mac Pro met bijbehorend 24 inch cinema display. Dit systeem zal aangevuld worden met een huidige tweede monitor om de beeldbewerking nog aangenamer te maken. De bestelling van al dit moois werd vandaag geplaatst dus het afwachten kan beginnen (het is wachten op het beeldscherm en enkele aanpassingen aan de configuratie). Ten gepaste tijde mogen jullie hier dus meer info over verwachten, en uiteraard mijn bevindingen na de eerste ervaringen.

Uiteraard gaan al die hardwareveranderingen gepaard met de nodige planning en voorbereidingen. Mijn fotoarchief staat uiteraard altijd netjes op externe harde schijven, volledig in tweevoud om verlies aan data zoveel mogelijk uit te sluiten, dus de foto's zullen normaal gezien meteen beschikbaar zijn op het nieuwe systeem. Gegevens zoals emails, boekhouding en contactgegevens van klanten en leveranciers zijn echter een ander paar mouwen. Die worden momenteel keurig samengebracht met andere cruciale bestanden om dan later zo vlot mogelijk te kunnen overzetten.

Tenslotte is er ook natuurlijk het software-aspect, hoewel dit wel zal meevallen hoop ik. De Mac zal namelijk enkel en alleen gebruikt worden voor fotobewerking en aanverwanten, dus de hoeveelheid software is beperkt: Lightroom en Photoshop, met daarnaast Final Cut voor een occasioneel filmpje. Final Cut wordt een nieuwe aankoop, samen met een nieuwe licentie voor Photoshop CS3 (achteraf wordt die, als het de investering waard is, geupgrade naar CS4). De licentie voor Lightroom 2 is al even in orde. Voor het administratieve werk neem ik waarschijnlijk op de Mac mijn toevlucht tot OpenOffice. De PC blijft daarvoor ook nog beschikbaar trouwens. De PC houd ik daarnaast ook nog beschikbaar om bepaalde bestanden te controleren voor klanten die met PC werken (om compatibiliteitsproblemen te vermijden).

Nu ik het tenslotte toch heb over OpenOffice brengt me dit naadloos bij de afsluiter van vandaag. Mensen die nog andere 'Opensource' software gebruiken mogen dit altijd melden. Ik plan binnenkort een artikel met tips en links naar gratis software voor allerlei doeleinden, dus alle input is welkom. Katrien, nogmaals bedankt om 'The Gimp' nog eens onder mijn aandacht te brengen. Ik sta bij deze dus open voor alle suggesties om mijn reeds bestaande lijstje aan te vullen.

Spread the word!

Roeland